Onderweg naar Italië

Al langere tijd fladdert het door m’n systeem: verhuizen naar Italië. Nu komt het steeds dichterbij en ervaar ik het als een soort overgangsfase waarin niks meer zeker is, anders dan dat ik ervaar dat het ‘oude’ me niet meer past.

Vorige week donderdag kwam ik terug uit Italië. De hele maand juni daar doorgebracht. Dit vanuit een intentie om vier weken te werken op een wijngaard in Umbrië. Leek me nou een prachtige toevoeging aan m’n eerdere ervaring dit jaar bij VinItaly. Had me ingeschreven voor de VinItaly International Academy. Een wijncursus waarvan ik gelijk al wist: dit is een trede te hoog voor me, maar andiamo! Na 40 online lessen, een gigantisch lesboek en 4 dagen proeven, proeven, proeven, was de examendag daar. Nou moet ik eerlijk zijn, ik had eigenlijk nog nooit eerder een cursus gevolgd van deze omvang. Was dan ook de enige zonder een titel als sommelier, importeur or wine expert. Maar deze freelance marketeer fladderde leuk mee. De titel van Italian Wine Ambassador kreeg ik niet, want ik had het examen niet gehaald, maar het onderdeel van deze community zijn, zoveel leren en me omringen met andere wijnliefhebbers van Italiaanse vino’s, was voor mij pure winst.

Om dit te vieren, vlogen mijn moeder, schoonzus en beste vriendin in. Even 4 dagen dartelen door Verona en omstreken. Dit sloeg op dag 2 om nadat ik stikte in een stuk vlees…. De zwaailichten kwamen me tussen de cipressenoprijlaan tegemoet en na een kort overleg moest ik mee. Het stukje chateaubriand zat vast in mijn keel en kon met geen mogelijkheid doorgeduwd worden. Dus dat betekende: de volgende dag onder narcose en waar werd verwacht dat dit een minuut of vijf zou duren, was ik een uur onder de pannen. Nare afsluiting van dit tripje.

Eerder in maart was ik mee voor een werktrip om een samenwerking te starten. Helpen om het verhaal van Italiaanse wijnboeren vanuit fair pricing hier te laten landen. Dat liep ook net iets anders af.

Dus toen ik in juni na 2 weken botste met de wijnboer, laten we het houden op volledig verschillende verwachtingen, voelde het even alsof het 3-0 voor Italië stond. Een beetje verslagen en ontheemd belandde ik in Tellaro. En ik meen het echt, ik geloof dat alles precies gaat zoals het moet gaan, dat ombuigen, het positieve erin omarmen en mezelf uitnodigen om te achterhalen wat dit me nou weer leerde en op welke manier ik daarvan groei. Maar eerlijk is eerlijk, het resulteerde in een prima breakdown.

Ik reed terug naar dit kleine schattige kustdorpje in Ligurië en voelde gelijk al dat dit een plek is waar ik weleens zou kunnen landen. Dromer die ik ben, opende ik Idealista en precies een paar uur eerder was er toch een parel van een plek online gezet. Over twee weken ga ik terug. Om te kijken. Om te kiezen. Om te springen.

Ik besefte dat al deze stappen me hebben gebracht waar ik nu ben, me precies op de juiste manier hebben gevormd en dat ik ook vind dat de reis naar de bestemming toe net zo belangrijk is.
Passo dopo passo.

Amore

• English
  
  For quite some time now, one thought has been fluttering through my system: moving to Italy. And now it’s getting closer and closer. I’m experiencing it as a kind of transition phase in which nothing feels certain anymore, except for the fact that the “old” version of me no longer fits.

  Last Thursday, I came back from Italy. I spent the entire month of June there, with the intention of working for four weeks at a vineyard in Umbria. It seemed like such a beautiful addition to my earlier experience at Vinitaly this year. I had signed up for the Vinitaly International Academy, a wine course I knew from the start was probably one step above my level, but andiamo!

  After 40 online lessons, a gigantic textbook and four days of tasting, tasting and more tasting, exam day arrived. I have to admit, I had never taken a course of this scale before. I was also the only one there without a title like sommelier, importer or wine expert. But this freelance marketer happily fluttered along.

  I didn’t earn the title of Italian Wine Ambassador because I didn’t pass the exam, but being part of this community, learning so much and surrounding myself with other lovers of Italian wines felt like a huge win to me.

  To celebrate, my mother, sister in law and best friend flew in. Four days of wandering around Verona and the surrounding area. That took a very different turn on day two, when I choked on a piece of meat.

  The flashing lights came towards me along the cypress lined driveway and, after a brief discussion, I had to go with them. The piece of chateaubriand was stuck in my throat and there was no way to push it down. So the next day, I had to go under anaesthesia. What was expected to take about five minutes ended up taking an hour. Not exactly the ending I had imagined for that trip.

  Earlier, in March, I had joined a work trip to start a collaboration. The idea was to help bring the stories of Italian winegrowers to life here, built around fair pricing. That also turned out a little differently than expected.

  So when, two weeks into June, I clashed with the winemaker, let’s just say we had completely different expectations, it briefly felt as though Italy was winning 3 to 0.

  Feeling somewhat defeated and displaced, I ended up in Tellaro.

  And I truly mean this: I believe everything happens exactly as it is supposed to. I believe in turning things around, embracing the positive in them and inviting myself to figure out what each experience is trying to teach me and how it helps me grow.

  But truth be told, it resulted in a pretty decent breakdown.I drove back to this tiny, charming coastal village in Liguria and immediately felt that this might be a place where I could actually land. Dreamer that I am, I opened Idealista, and of course, just a few hours earlier, an absolute gem of a place had been listed.In two weeks, I’m going back.

  To look.

  To choose.

  To jump.

  I realised that every one of these steps has brought me to where I am now, shaped me in exactly the way I needed, and reminded me that the journey towards a destination matters just as much as the destination itself.

  Passo dopo passo.

  Amore